İnside Out (Ters Yüz) -Spoiler

spoiler içerir

Yönetmenler: Pete Docter, Ronaldo Del Carmen
Filmin Süresi: 94 dakika
Vizyon tarihi: 19 Haziran 2015
Fragman sayfanın altındadır.


Ters Yüz, benim hakkındaki beklentilerimi ters yüz etti demek yanlış olmaz. Konusuna baktığımda acaba fazla mı çocukça diyerek çekindiğim film içinde oldukça olgun unsurlar taşıyordu.
Hikaye 11 yaşındaki Riley’nin kafasında geçiyor daha çok. Riley’nin kafasında her duyguyu düzenlemek için ayrı bir temsilci var ve bunları yöneten Neşe’nin de  Riley’nin üzülmesinden çekilmesi nedeniyle Üzüntü’yü sürekli kısıtladığını, oyalamaya çalıştığını görüyoruz.  Hikaye Neşe’nin yine güzel ve sorunsuz bir günü de atlattıklarına sevinip, artık ne olabilir ki demesiyle başlıyor ve tabii ki bir şey oluyor: Riley ve ailesi Minnesota’dan San Fransisco’ya taşınıyor. Bütün bu süreçte Riley’nin duygudurumunun nasıl yönetildiğini izliyoruz. Ya da nasıl yönetilmediğini, çünkü Neşe , Üzüntü’yle beraber kayboluyor.Hem de Neşe,  üzüntü’nün Riley’nin kişiliğini ve kişilik adalarını oluşturan çekirdek anıları üzüntüyle özdeşleştirmesini önlemeye çalışırken. Böylece başlıyor, kendilerini merkezden çok çok uzakta bulan Neşe ve Üzüntü’nün yolculuğu. Yolda Riley’nin hayali arkadaşıyla karşılaşmak olsun, Rüyalarına girmek olsun, bilinçaltının üstüne getirerek yollarını bulmaya çalışıyorlar.  Tabii ki Neşe ve Üzüntü’nün yokluğunda  Riley’nin duygudurum karmaşasına bir de yeni hayata alışma, hokey takımına girme, yeni okul sıkıntıları eklenince her şey allak bullak oluyor. Peki merkeze dönebilecekler mi, veya ikisi de dönebilecek mi ? Bunu görmek için izlemeniz gerekecek.
Benim filmi özellikle sevmemi sağlayan Riley’nin bilinci anlatılırken bunun mümkün olduğunca bilimsel verilere teorilere uygun modellenmiş olması ve buna ilişkin küçük ayrıntılardı. Mesela rüyalardan bahsedilirken, bir rüya çekimi sahnesi vardı ve orda kameraya gerçekliği bozma filtresi eklenmesi, çekimin Riley’nin bakış açısıyla yapılmasına çalışılması ve klasik rüyalardaki diş dökülmesi vb. gibi ayrıntılar.
Buna ek olarak tüm görsel ayrıntılar da çok güzeldi ve küçük nüanslarla bizi güldüren bu animasyon gerçekten içe bakışı sağlayan çok mu çok tatlı bir filmdi. Kesinlikle savsaklanmamış, üzerine düşünülmüş olduğu belli, kaliteli bir yapımdı. Herkese, özellikle de Riley’nin (12) yaşlarında bu tür küçük şeylerin nasıl da aslında küçük olmayıp büyük travmalara sebep verdiğini hatırlatması açısından tavsiye ederim.


Yorumlar